Çocukluk günleri
Son kez duyarken sesini
Bir düşümü hatırladım birden
Yanı başımda bir hayat vardı
Başı omzumdaydı
Elleri ellerimde
Gözlerinde umut vardı
Sessizce aralanan dudakları
Sevgiyi fısıldardı
Yanı başımdaki o melek
Bana hayat katardı
Sözler verirdik birbirimize
Ne olur hiç ayrılmayalım
Hep beraber olalım
O içten sesinde
Sonsuz güven vardı
Hep inanmıştım ona
Hiç tereddüt etmeden
Bir kez bile düşünmeden
Hiç bırakmaz sanmıştım
O mutlu rüyalarda
Hep bir mutlu son vardı
Bir son vardı beklide
Düşlerimde mutluyken
Bu dünyada acıydı
Sen vardın o düşlerde
Bana veda ederken
Düşlerimde gülümseyen
Karşımda titreyen
Sessizce ayrılalım diyen
Güzel gözlerin vardı
Ayrılığı es geçip
Birlikteliği söyleyen
Bana yeminler eden
Şimdi de karşımda durup
Ayrılığı söyleyen
Beni yıkıp,dağıtan
Tatlı sözlerin vardı
Bu bir rüya değildi
Belki cümleye konan son nokta
Ya da iki cümle arası
Konan virgül gibiydi
Belki yeni hikayeler bekliyor seni
Yeni sözler, yeminler…
Ama bu saatten sonra beni
Bekliyor sensiz geceler
Sensiz sönen sigaram
Ve sensiz kapanan gözler
ayyash07
Yorum Yapın