Sensizim sevgili
Bir ses duyuyorum
Bir şeyler yanıyor sanki
Bir şeyler narın girdabında
Geçmişe gömülüyor sanki
Unutuluyor yavaş yavaş
Ama ne kadar savrulsada dumanı
Hep aynı yerde külü kalıyor
Aşktan kalan
Ayrılığın külü
Sensizliğin külü
Yanıyorum sensizliğin alevinde
Ateşin çekiyor beni
Kavuruyor bedenimi
Sensizliğin dumanında
Boğuyor ciğerlerimi
Sensizim sevgili
Sen yoksun bende
Yoksun ellerimde
Yoksun neşemde kederimde
Yoksun sensiz günlerimde
Sensizim sevgili
Umudum da yok artık sensiz
Sevinç de yok kedersiz
Sensiz olan tüm günlerim
Seni bulmadan önceki gibi
Sessiz ve neşesiz
Sensizim sevgili
Yanıyorum yokluğunun alevinde
Yanıyorum tüm benliğimle
Sana beslediğim tüm sevgimle
Ve içinde yer aldığın kalbimle
Yanıyorum sensizliğimde
Sensizim sevgili
Tut kollarımdan artık
Çek beni bu alevden
Söndür içimdeki sensizliği
Yok et ayrılığın küllerini
Dağıt dumanları gök yüzüne
Dağıt yokluğunun alevini
Sensizim sevgili
Gel de bitir şu içimdeki
Sana olan özlemi
ayyash07
Yorum Yapın